"Ik heb in mijn nachtkastje een lijstje met dingen die me gelukkig maken"

Door Sarah Smeyers op 27 juli 2015, over deze onderwerpen: Sarah

De zomer en het mooie weer zorgen bij de meeste mensen sowieso voor blijheid en een goed humeur. Om iedereen mee te krijgen in die roes van gelukzaligheid, peilt De Standaard Online tijdens de vakantiemaanden bij enkele bekende medemensen naar hun guilty pleasures, fantastische aspiraties en kleine en grote geluksmomenten. Vandaag: N-VA-kamerlid Sarah Smeyers.

 

Als u uw huidige werk niet deed, wat zou dan uw favoriete beroep geweest zijn?

Ik heb absoluut geen groene vingers en geen enkele plant overleeft echt lang in mijn huis, maar toch zou ik graag in een bloemenwinkel werken. Je kan alles leren, hé.

Ik hou van de sfeer in een bloemenzaak. Tegelijk lekker koel, en anderzijds ook erg warm, figuurlijk dan. Iedereen die bloemen wil kopen, doet dat vanuit een uitgesproken emotie of voor een bepaalde gelegenheid. Maar altijd ingegeven door vriendschap of liefde. Onlangs kocht ik een ruiker bloemen voor de 90e verjaardag van mijn oma. Het was 9u 's ochtends en de winkel was net open. Toen ik het 'bloemenmeisje' de reden van mijn aankoop vertelde, was haar blijdschap bijna even groot als de mijne. 'Tof om mijn dag mee te starten', vertelde ze. Dagelijks kunnen delen in de vreugde of het verdriet van de mensen uit de omgeving, tussen de bloemen, lijkt me mooi.

Wat is uw favoriete foute muzieknummer?

Ik ben als Aalsterse veel gewend wat betreft compleet foute nummers vol ironie en schertsende zinnen. Carnavalsliedjes zijn altijd 'fout' en 'erover'. Weinig andere liedjes kunnen erger, maar Kenji Minogue benadert dat niveau.

Ik ben vaak in West-Vlaanderen en heb er ook wat vrienden en familie. De acts van de meidengroep zijn hilarisch absurd, en als je hun dialect verstaat, worden ze nog absurder. Veel 'sing along'-avonden met mijn vrienden ontaarden in gebulder op de tonen van het duo. Bovendien durfde één van beiden het aan om onze burgemeester Christoph D'Haese tijdens een optreden in Aalst bij verrassing vol op de mond te kussen.  Ook dat foute verhaal komt dan elke keer weer boven.

Wat is uw favoriete andere guilty pleasure?

Ik heb een zwak voor kleren; ik moet mezelf bedwingen om daar niet te veel aan te spenderen. Ik vind iedere gelegenheid of gemoedstoestand goed om mezelf te plezieren met een nieuwe outfit. Als troost, omdat ik hard gewerkt heb, omdat ik me goed voel of omdat ik me nét niet goed voel. Ik compenseer dat met de jaarlijkse verkoop van mijn oude kleren op de rommelmarkt. Zo maak ik plaats in de kast, vergoelijk ik een volgende aankoop én maak ik andere mensen blij met mijn afdankertjes. De sfeer op een rommelmarkt is ook altijd erg leuk. Ik heb al vaste klanten die uitkijken naar mijn jaarlijkse outlet (lacht).

Wat was het laatste compliment waar u onverwacht van moest blozen?

Ik bloos weinig, dat leer je in de politiek. Maar als mijn kinderen me complimenteren met het eten dat ik voor hen klaarmaak, ben ik oprecht blij. Ik ben geen goeie kok, en wellicht ook niet de meest aanwezige moeder. Mijn dochters weten dat ik moeite moet doen achter het fornuis - ten eerste om er achter te geraken, en ten tweede om er achter te blijven - en supporteren daarvoor. Als het lekker was, krijg ik dus steeds felicitaties. Maar de waarheid komt uit de kindermond: als het eten mislukt, krijg ik het ook te horen (lacht).

Waar wordt u instant gelukkig van?

Ik ben een lijstjesmens. Je gelooft het of niet, maar ik heb in mijn nachtkastje een lijstje liggen met dingen die me instant gelukkig maken. Om af en toe te lezen en te blijven beseffen dat geluk in een klein hoekje zit.

Een greep uit dat lijstje: 

  • iemand die vriendelijk zwaait als je hem het zebrapad laat oversteken
  • als je naar het uur kijkt en het is exact 17 uur en 17 minuten (of varianten)
  • op de weegschaal staan en minder wegen dan je gevreesd had
  • de radio opendraaien en net dat ene leuke liedje horen 
  • geen boete hebben als je dertig minuten later dan waar je voor betaalde, terug bij je wagen bent
  • met de fiets een autofile kunnen voorbijrijden (ik ben ook schepen in Aalst, dus fiets ik in mijn stad regelmatig van de ene vergadering naar de andere).

 

Bron: De Standaard Online

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is