N-VA niet akkoord met quota voor vrouwelijke topambtenaren

Staatssecretaris Bogaert pleit voor quota voor vrouwelijke topambtenaren. Een onbesuisde reactie van de staatsecretaris. Ten eerste zijn quota voor vrouwen of mannen verboden door het Europees Hof van Justitie. Positieve discriminatie is ook discriminatie en dus niet toegestaan. Ten tweede zijn quota vernederend voor vrouwen.

Positieve actie daarentegen kan wel. In de arresten Abrahamsson en Marschall oordeelde het Europees Hof van Justitie dat het wel is toegestaan om bij gelijkwaardige kandidaten voorrang te geven aan de ondervertegenwoordigde doelgroep.

Bogaert kan inspiratie vinden bij Vlaams minister van Bestuurszaken Geert Bourgeois. Die voert al jaren een positief actiebeleid dat al heel wat vruchten heeft afgeworpen. Enerzijds tracht men de Vlaamse overheid maximaal als aantrekkelijke werkgever aan te dienen, ook voor vrouwen en voor leidende functies. Er wordt ook gewerkt met een emancipatieambtenaar die specifieke acties organiseert richting de ondervertegenwoordigde doelgroepen.

De aanwervingsvoorwaarden zijn voor iedereen echter dezelfde en iedereen die solliciteert wordt op een gelijke manier behandeld. Maar wanneer twee kandidaten gelijk gerangschikt worden, krijgt de kandidaat van de ondervertegenwoordigde groep voorrang. Dat is geen positieve discriminatie. Positieve discriminatie is dat je zegt dat de persoon uit de doelgroep automatisch wordt benoemd tot je aan een bepaald quotum komt.

Daarnaast stelt het beleid duidelijke streefcijfers voorop en worden de leidende ambtenaren ook geresponsabiliseerd om die in hun eigen diensten te behalen. Zo wil Bourgeois tegen 2015 een derde vrouwen aan de top en in het middenmanagement van de Vlaamse overheid. Met 29 % vrouwen in het middenmanagement komt de vooropgestelde 33 % in 2015 in zicht. Intussen is ook al een kwart van de topambtenaren vrouw.

Ook inhoudelijk geeft Bogaert met zijn onbesuisde communicatie het verkeerde signaal. Quota zijn vernederend voor vrouwen. Net als iedereen willen zij geselecteerd worden omwille van hun kennis en talent, niet omwille van hun geslacht. Je helpt niemand wanneer die zich voor de rest van haar carrière moet afvragen of ze daar zit omwille van haar capaciteiten dan wel omdat ze toevallig een vrouw is. Een vrouw met capaciteiten moet gelijke kansen hebben, niet minder, niet meer.