Regularisatie

Door Sarah Smeyers op 30 december 2010, over deze onderwerpen: Asiel en migratie

De iets te veelbesproken regularisatiecampagne van de ontslagnemende regering zal uiteindelijk zo'n 24.000 mensen aan papieren geholpen hebben. Dat is meer dan verwacht en alleszins evenveel als onder de door sommigen zo om hun opendeurpolitiek vervloekte paarse regeringen.

Je moet heus geen ideologie van onmenselijkheid aanhangen om een wrang gevoel over te houden aan het nieuwe cijfer. Bovenal is een regularisatiecampagne immers een openlijk bewijs van bestuurlijk falen. Het is een pardon aan die duizenden mensen waarvoor officieel geen plek was in onze herberg, maar die vervolgens ook zonder veel omkijken jaren en jaren aan hun lot zijn overgelaten.

Een regularisatie is een schaamlap. Een slecht functionerende schaamlap bovendien, want de meeste experts zijn het erover eens dat alleen al de aankondiging van een dergelijke campagne nog meer gelukzoekers aantrekt, zodat de asielkwestie nog een beetje prangender wordt. Het weze de migranten die nu hun verblijfspapieren gekregen hebben, gegund dat ze nu in zekerheid hun leven verder kunnen uitbouwen. We moeten evenwel niet speciaal trots zijn op een beleid dat uitblinkt door een gebrek aan visie op migratie.

Dat gebrek is in de vorige regeerperiode bijzonder schrijnend aan het licht gekomen. Met een schaamteloos cynisme hebben de coalitiepartners hun ideologisch oorlogje op de kap van de vluchtelingen gevoerd. Wie een fout beeld van zijn opvangfaciliteiten de wereld instuurt en er tegelijk niet in slaagt om afgewezen vluchtelingen terug te sturen, vraagt om een crash. Het wegsijpelen van solidariteit uit de samenleving is het bittere gevolg.

Maar een rechtvaardig beleid is niet alleen een kwestie van efficiënte procedures en structuren. Elke migratiepolitiek zal falen als ze uitsluitend een asielpolitiek blijft. Het is onzinnig om te blijven denken dat we enkel via het asielpoortje de globale migratie kunnen kanaliseren. Het is dom bovendien, omdat we zonder volwaardige migratiepolitiek verstoken blijven van de nieuwe (arbeids)krachten die onze maatschappij hoe dan ook nodig zal hebben. Zolang we de hypocrisie van de migratiestop niet durven doorbreken, zullen we elke vijf, tien jaar moeten blijven regulariseren. Telkens weer met datzelfde wrange gevoel.

 

Bron: De Morgen

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is