Werkende asielzoeker moet kost en inwoon betalen

Door Sarah Smeyers op 9 februari 2011, over deze onderwerpen: Asiel en migratie, Werk

Asielzoekers in procedure maar met een vast inkomen moeten straks op eigen benen staan. Wie een interim-job heeft, zal daarvan een deel moeten afstaan voor de opvang.

Het principe klinkt logisch, maar toch heeft het iets meer dan een jaar geduurd voor het in een wet werd gegoten: vanaf volgende week is het in principe niet meer mogelijk om als asielzoeker te werken en tegelijk gratis onderdak te genieten in een asielcentrum of opvanginitiatief in een gemeente.

Nu is het al zo dat zes maanden nadat hij een asielaanvraag heeft ingediend de asielzoeker ook mag werken: hij krijgt de zogeheten 'arbeidskaart C'. In 2010 kregen iets meer dan vierduizend kandidaat-vluchtelingen die kaart.

Die regeling kwam er op aangeven van Europa. Maar over het conflict dat ontstond tussen het recht op materiële, juridische en financiële hulp en de eigen inkomsten van een asielzoeker sprak de wetgever zich niet uit. Er ontstond met andere woorden een hiaat in de wetgeving.

Dat is nu gedicht. Om te beginnen bevestigt het koninklijk besluit van 12 januari 2011 dat een asielzoeker aan de instantie die hem onderdak geeft, meestal Fedasil, het Rode Kruis of een OCMW, moet laten weten dat hij werkt. Fedasil heeft wel geen toegang tot de Kruispuntbank om dat te controleren.

Als het gaat om een vaste job met een inkomen dat de asielzoeker toelaat alleen te leven, moet hij de opvang verlaten. Zijn 'code 207', het dossier binnen Fedasil, wordt geschrapt. Als hij toch nog zonder werk valt, zal het OCMW voor hem instaan.

Voor de asielzoekers met interim-werk geldt een andere regeling. Zij mogen blijven wonen in de opvang, maar moeten daarvoor betalen. Elke maand zal worden bekeken hoeveel iemand heeft verdiend en afhankelijk daarvan wordt een bijdrage bepaald. Wie 250 euro verdient, staat 74,5 euro af. Vanaf een maandloon van 500 euro moet de asielzoeker driekwart van zijn loon afstaan.

Dat iemand een opvangcentrum verlaat of zijn bijdrage levert, wil niet zeggen dat hij hier zonder meer mag blijven. De asielprocedure blijft lopen en de kandidaat-vluchteling kan nog altijd een negatief antwoord krijgen.

'Op zich is het wel positief dat die regeling nu in een wet is gegoten', klinkt het bij Vluchtelingenwerk Vlaanderen, dat opkomt voor de rechten van asielzoekers. 'In de praktijk was het al zo dat OCMW's of opvangcentra een bijdrage vroegen. Maar als de asielzoeker weigerde, hadden ze geen poot om op te staan. Nu is het wettelijk toegelaten en ligt vast hoe groot de bijdrage mag zijn.'

'Wat zijn de controle- en sanctiemechanismen ten aanzien van asielzoekers die zwijgen over hun inkomen uit arbeid', vraagt Carina Van Cauter (Open VLD) zich alvast af. Voor sommige opvangpartners komt het KB bovendien blijkbaar uit de lucht gevallen.

'Maar het voorbije jaar heeft de praktijk al uitgewezen dat de regeling werkt, zelfs zonder wettelijk kader', reageert Mieke Candaele van Fedasil. 'Uiteraard zullen we alle asielzoekers informeren. Hun aanvraag om het centrum te verlaten, wordt doorgestuurd naar onze hoofdzetel. Vorig jaar hebben we zo 81 dossiers goedgekeurd.' 

 

Bron: De Standaard

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is